گوشی‌های هوشمند و ۷ مشکل حل شده آن‌ها

گوشی‌های هوشمند امروزی ممکن است از برخی جهات به همان اندازه اوایل سال ۲۰۱۰ هیجان انگیز نباشند، اما این گوشی‌ها تقریباً در هر رده بهبود یافته‌اند. اگر از تلفن هوشمند  خودتان را که  در ۲۰۱۱ یا ۲۰۱۲ خریداری شده، ارتقاء دهید، از کیفیت دوربین و عمر باتری گرفته تا شارژ و اتصال، پیشرفت چشمگیری را در این گوشی‌ها خواهید دید.

برخی از مشکلات اولیه تلفن های هوشمند نیز وجود دارد که دستگاه‌های مدرن تا حد زیادی آنها را حل کرده‌اند بدون اینکه شما خودتان متوجه آن باشید. حرف ما را باور نمی‌کنید؟ در اینجا برخی از مشکلات برجسته‌ای وجود دارد که به آنها پرداخته شده است و برطرف شده‌اند.

صفحه‌نمایش‌های  OLED خراب نمی‌شوند

نبرد OLED و LCD در روزهای اولیه گوشی‌های هوشمند بسیار نبرد تنگاتنگی بود ، دستگاه هایی مانند Samsung Galaxy S و Galaxy S2 از صفحه نمایش OLED استفاده می‌کردند در حالی که LG و HTC از پنل‌های LCD استفاده می‌کردند. دلیلش این است که در آن زمان نمایشگرهای OLED همه کاره نبودند. یکی از بزرگترین مشکلات صفحه های OLED اولیه در آن زمان سوختن صفحه بود، که باعث می‌شد عناصر به طور دائم در صفحه‌نمایش “سوخته” شوند.

این غیر معمول نبود که کاربران سایه صفحه اصلی خود را در تلفن OLED قدیمی خود مشاهده کنند-این اتفاق برای بسیاری از افراد با سامسونگ Omnia 7 رخ داد. و چه کسی می‌تواند خطای بدنام Pixel 2 XL را فراموش کند؟ سوزش صفحه نمایش هنوز در سال ۲۰۲۱ یک مسئله است، اما پیشرفت‌ها در این زمینه و اقدامات توسعه یافته توسط تولیدکنندگان به کاهش این مشکل به طور عمده کمک کرده است.

کیفیت کلی نیز یک مشکل OLED قابل توجه به شمار می‌رفت، زیرا؛ این صفحه‌های اولیه تجربه مشاهداتی ناامیدکننده‌ای را در مقایسه با آنچه اکنون در دست داریم ارائه می‌دهند. مشاهده OLED های اولیه در زیر نور مستقیم خورشید دشوار بود. باز هم، پانل‌های امروزی جهش‌های گسترده‌ای داشته‌اند، خوانایی فوق العاده‌ای را در فضای باز ارائه می‌دهند و در کل تجربه دید بسیار شفاف‌تری را ارائه می‌دهند.

در نهایت، هزینه زیاد صفحه‌نمایش‌های قدیمی، یکی دیگر از مواردی است که تعدیل شده است. گوشی ها ارتباط تنگاتنگی با صفحه‌نمایش‌های OLED دارند. اما قیمت آن در طول سالها تا حدودی کاهش یافته است. اکنون می‌توانید این صفحه نمایش‌ها را در گوشی‌های مقرون‌به‌صرفه مانند سامسونگ و شیائومی پیدا کنید.

ذخیره‌سازی در طول زمان دچار مشکل نمی‌شود

مسئله دیگری که ما در روزهای اولیه عصر گوشی‌های هوشمند داشتیم، ذخیره‌سازی بود که با گذشت ماه‌ها و سال‌ها بسیار کند می‌شد.  این باگ، هیچ جا به وضوحی که در تبلت Google و Asus Nexus 7 در سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد، نشان داده نشده بود. تبلت Nexus در ابتدا با حافظه eMMC بسیار کند عرضه می‌شد، اما مشکل بزرگ‌تر نحوه عملکرد سیستم عامل Android در ذخیره‌سازی فلش بود.

مورد دوم به این معنی بود که غیر معمول نیست که تبلت‌ها و گوشی‌های اندرویدی شما  با روندی بسیار تند، در حال کاهش سرعت باشند. خوشبختانه گوگل یک ویژگی مربوط به ذخیره‌سازی به نام TRIM را از Android 4.3 به بعد ارسال کرد و عملکرد دستگاه را در طولانی مدت به شدت افزایش داد.

مشکلات گوشی‌های هوشمند
فضای ذخیره سازی گوشی هوشمند

انتقال مخاطبین و داده‌های شخصی

آیا  زمانی را به یاد دارید که تعویض تلفن به این معنا بود که شما باید مخاطبین خود را به صورت دستی منتقل می‌کردید (خواه با وارد کردن این شماره ها به صورت دستی، و از طریق سیم کارت یا دستگاه انتقال مخاطب در فروشگاه حامل خود)؟ این یکی دیگر از مشکلات اولیه تلفن‌های هوشمند است که در سالهای اخیر برطرف شده است. امروزه، در تلفن جدید وارد حساب Google خود می‌شویم و همه مخاطبین ما در دستگاه جدید همگام‌سازی می‌شوند.

داشتن حساب Google همچنین به این معنی است که می‌توانید به سرعت به ایمیل‌های خود، کتابخانه پخش موسیقی، درایو ابری، پشتیبان‌گیری از عکس و به موارد دیگری که در دستگاه قبلی خود داشتند، دسترسی پیدا کنید.
احتمالا این سوال برای شما ایجاد شده باشد که« اگر بخواهید همه چیز را از یک گوشی به گوشی دیگر منتقل کنید، راه راحتی برای آن هست یا نه؟» خوشبختانه، راه‌حل‌هایی نیز برای آن وجود دارد. تلفن‌های اندرویدی امروزی دارای راه حل شخص اول از طریق گوگل هستند که به شما امکان می‌دهد هنگام تنظیم تلفن جدید خود از نسخه پشتیبان بازیابی کنید.

و اگر این  برای انتقال اطلاعات شما کافی نیست، نصب کنندگان Android اغلب ابزارهای انتقال داده مخصوص به خود را دارند، بنابراین می‌توانید به سرعت، اژلاعات را در  تلفن جدید خود،  به همان شکلی که دوست دارید اجرا کنید. این به اندازه عملکرد اپل یکپارچه نیست، اما به هر حال بسیار کاربردی است.

انتقال مخاطبین و داده‌های شخصی
انتقال مخاطبین و داده‌های شخصی در گوشی هوشمند

بزرگنمایی ناخوشایند

زوم تلفن‌های هوشمند در گذشته بسیار بد بود، زیرا گوشی‌های هوشمند قبلی به زوم کاملاً دیجیتالی (یعنی برش) از دوربین‌های پشتی تکیه می‌کردند. اما این در چند سال گذشته هنگامی که صحبت از گوشی‌های پرچمدار می‌شود این قضیه تغییر کرده و لازم میست شما نگران آن نباشید.

این روزها می‌توانید تلفن‌های رده بالا را پیدا کنید که دوربینی تله‌ای ۲X ، ۳X یا ۵X برای ارائه تصاویر بزرگنمایی شده دارند که دستگاه‌های قدیمی را از دور خارج می‌کنند. شما حتی می‌توانید برخی از گوشی‌های هوشمند را با دو دوربین تله فوتو پیدا کنید که یکی از آنها برای بزرگنمایی برد کوتاه و دیگری برای نتایج دوربرد است.

با این وجود، ما هنوز هم در همه گوشی‌ها دوربین تله فوتو پیدا نمی‌کنیم، اما بسیاری از دستگاه‌های بدون این لنزها نیز از کیفیت زوم بهتر این روزها سود می‌برند. این به دلیل بهبود فناوری زوم ترکیبی مانند زوم Super Res Google یا زوم اپتیکال ترکیبی سامسونگ است. ما همچنین دیده‌ایم که ال‌جی و مارک‌های دیگر تلفن هوشمند از دوربین‌های اصلی با وضوح بالا (به عنوان مثال ، ۴۸ مگاپیکسل تا ۱۰۸ مگاپیکسل) استفاده می‌کنند تا به لطف تمام آن، پیکسل‌ها، زوم بهتر در فاصله کوتاه را فعال کنند.

بزرگنمایی ناخوشایند در گوشی هوشمند از بین رفته است
بزرگنمایی ناخوشایند

فضای ذخیره‌سازی بیش‌تر

یک دهه پیش اینطور بود که ۸ گیگابایت حافظه،  چیزی بود که شما می‌توانستید در یک تلفن هوشمند معمولی انتظارش را داشته باشید.و فضای  ۱۶ گیگابایت، ۳۲ گیگابایت یا ۶۴ گیگابایت تنها برای گوشی‌های پرچم‌دار در دسترس بود . این فضای زیادی نبود و ما حتی شاهد ۴ گیگابایت فضای ذخیره سازی در بسیاری از دستگاه‌های مقرون‌به‌صرفه بودیم. جای تعجب نیست که کمبود فضای ذخیره سازی یکی از بزرگ‌ترین مشکلات دستگاه‌های اولیه بود. این فضا با یرعت چشمگیری در حال افزایش است. و فضای ذخیره‌سازی گوشی هوشمند، به اندازه سالهای قبل نگران کننده نیست.

فضای ذخیره‌سازی بیش‌تر در گوشی هوشمند
امروزه فضای ذخیره‌سازی بیش‌تری در گوشی هوشمند داریم

فضای ابری

دلیل این امر این است که تولیدکنندگان با کاهش هزینه ذخیره سازی eMMC و UFS ظرفیت خود را افزایش داده‌اند. در حقیقت، یافتن تلفن‌های مقرون‌به‌صرفه با ۳۲ تا ۱۲۸ گیگابایت فضا،امروزه اصلا غیر معمول نیست. حتی گوشی‌هایی مانند ۶،۸۰۰ پوند Redmi 9A با ۳۲ گیگابایت حافظه ذخیره می‌شوند، در حالی که دستگاه هایی مانند ۱۳،۵۰۰ روپیه (۱۸۱ دلار آمریکا) Samsung Galaxy M12 دارای ۱۲۸ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی هستند.  امروزه ما  ۱۶ گیگابایت فضای ذخیره سازی را تنها با دستگاه‌های Android Go می‌بینیم.
یکی دیگر از دلایل عمده اینکه «چرا فضای ذخیره سازی دیگر مشکل ساز نیست؟» این است که فضای ذخیره سازی ابری فراگیرتر شده است. شما ممکن است در Google Photos  از ویژگی ذخیره‌سازی نامحدود رایگان خود استفاده کرده باشد، اما همچنان روشی خودکار و یکپارچه را برای پشتیبان‌گیری از عکس‌ها و فیلم‌های شما و ۱۵ گیگابایت فضای ذخیره سازی رایگان را ارائه می‌دهد

گوگل درایو

. قیمت گوگل درایو نیز در طول این سالها کاهش یافته است و از ۵ دلار در ماه برای ۱۰۰ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی به ۲ دلار در ماه رسیده است و به مقرون‌به‌صرفه‌تر شدن ذخیره‌سازی ابری کمک می‌کند.

در نهایت، عکس‌ها و فیلم‌ها این روزها فضای کمتری را با همان کیفیت مصرف می‌کنند. این به دلیل افزایش پشتیبانی کدک HEVC و HEIF است، به این معنی که عکس‌ها و فیلم‌های با وضوح بالا، فضای کمتری را اشغال می‌کنند، اما همچنان کیفیت عالی سابقشان را ارائه می‌دهند. و سرویس‌های ویدیویی محبوب مانند YouTube و Instagram نیز از HEVC پشتیبانی می‌کنند.

عکاسی HDR

یکی از بزرگترین مشکلات گوشی‌های هوشمند اولیه این بود که عکاسی HDR در آن‌ها بسیار بد بود. HDR معمولی چندین فریم را در نوردهی‌های مختلف ترکیب می‌کند تا تصاویری با دامنه دینامیکی وسیع تولید کند. به این معنی که می‌توانید جزئیات را در تاریک‌ترین مناطق تصویر، بدون قربانی کردن جزئیات در روشن‌ترین قسمت‌ها (و برعکس) مشخص کنید. متأسفانه، HDR در تلفن‌های هوشمند اولیه برای مدت طولانی بسیار غیرقابل اعتماد بود.

این به این دلیل بود که دوربین‌ها و پردازنده‌های اولیه تلفن هوشمند نمی‌توانستند چندین فریم را به اندازه کافی سریع ضبط و ترکیب کنند تا از ایجاد شبح  یا حاله در تصویر جلوگیری شود. و شبح واقعاً یک مسئله مهم هنگام گرفتن عکس HDR در دستگاه‌های اولیه دهه ۲۰۱۰ بود. اما HDR در اواسط دهه ۲۰۱۰ به لطف تلفن‌هایی مانند Galaxy S5 ارتقاء چشمگیری پیدا کرد.

این دستگاه‌ها عکاسی HDR را در زمان واقعی به ارمغان آوردند تا سریع فریم‌ها را ترکیب کرده و نتایج دلپذیری را بدون تار شدن یا ایجاد شبح ایجاد کنند. از آن زمان شاهد آن بودیم که سازندگانی مانند سامسونگ و گوگل هنگام عکاسی حالت HDR را به صورت پیش‌فرض قرار می‌دهند، زیرا از نظر سرعت عملاً از حالت‌های عادی عکس قابل تشخیص نیست.

HDR photography
افزایش کیفیت HDR photography

ارتقا کیفیت حسگرهای اثر انگشت

در گذشته اینطور بود که شما فقط یک کد PIN یا قفل الگو برای ایمن‌سازی تلفن خود می‌توانستید داشته باشید. این دقیقاً ساده‌ترین روش باز کردن قفل دستگاه شما نبود، و جایگزین آن غیرفعال کردن این اقدامات امنیتی بود. با این وجود، ما در سال ۲۰۱۱ برخی از تلفن‌ها با اسکنر اثر انگشت را مشاهده کردیم، مانند Motorola Atrix، اما سرعت و دقت در مقایسه با آنچه در حال حاضر داریم بسیار وحشتناک بود.

 Fingerprint scanners are almost a given (and work well)
Fingerprint scanners are almost a given (and work well)

کیفیت این حسگرهای اثر انگشت به سرعت تا سال  ۲۰۲۱ ارتقا پیدا کردند، و اثر انگشت یا قفل صورت برای صدها میلیون تلفن هوشمند، امروزه موجود است. غیر معمول نیست که اسکنرهای اثر انگشت را در گوشی‌هایی با قیمت ۱۵۰ دلار و کمتر مانند Moto E و Nokia 2.4 پیدا کنید.

بهترین بخش این است که اسکنرهای اثر انگشت امروزی در بیشتر موارد سریع، و بسیار دقیق هستند. کار به جایی رسیده است که حتی سنسورهای اثر انگشت زیر صفحه نمایش نیز بسیار خوب هستند.

این اسکنرها محدود به استفاده   برای باز کردن قفل تلفن شما نیستند، زیرا؛ برنامه‌ها و وب‌سایت‌ها به شما امکان می‌دهند از اثر انگشت خود برای ورود به سیستم استفاده کنید و حتی امروزه می‌توانید در اکثر دستگاه‌ها از گاوصندوق فایل محافظت شده از اثر انگشت استفاده کنید.